Mosiądz to stop miedzi z cynkiem o barwie żółto-złotej, brąz to głównie stop miedzi z cyną, cieplejszy i bardziej czerwonawy, często z zieloną patyną. Pomocniczo brąz jest zwykle cięższy i twardszy, a przy iskrzeniu i reakcji z kwasami zachowują się nieco inaczej.

Nie – mosiądz, jak inne metale nieżelazne, jest niemagnetyczny. Jeśli przedmiot "mosiężny" przyciąga magnes, to znaczy, że jest tylko mosiądzowany (pokryty cienką warstwą), a pod spodem kryje się stal.

Do lekkiego zabrudzenia wystarczą domowe sposoby – pasta z sody i cytryny lub ocet z solą – nakładane miękką szmatką, potem spłukanie i wysuszenie. Do cenniejszych przedmiotów lepsze są dedykowane preparaty; po czyszczeniu warto zabezpieczyć powierzchnię cienką warstwą wosku.

Tak, ale trudniej niż stal – aluminium szybko tworzy tlenek o wysokiej temperaturze topnienia i dobrze odprowadza ciepło. Najlepsze efekty daje spawanie metodą TIG lub MIG w osłonie gazu, z odpowiednim przygotowaniem powierzchni; w domowych warunkach bywa też lutowane specjalnymi lutami.

Grynszpan to zielony nalot powstający na miedzi i jej stopach pod wpływem wilgoci i kwasów. Cienka, stabilna patyna chroni metal, ale świeży, sypki grynszpan bywa szkodliwy przy kontakcie z żywnością, dlatego naczyń z takim nalotem nie należy używać do gotowania bez oczyszczenia.